இன்றைய நவீன உலகில், நம் விரல் நுனியில் உலகம் சுருங்கிக்கிடக்கிறது. சமூக ஊடகங்களின் பெருக்கத்தாலும், உரையாடல் கலாச்சாரத்தின் மாற்றத்தாலும் நாம் முன்பை விட அதிகம் பேசுகிறோம், பகிர்கிறோம். ஆனால், இத்தனை உரையாடல்களுக்கு மத்தியிலும் தேவையற்ற சண்டைகளும், கசப்பான பிரிவுகளும் ஏன் மலிந்து கிடக்கின்றன?
ஒரு சிறு சொல் ஒரு வாழ்நாள் உறவைச் சிதைப்பதையும், ஒரு தவறான செய்தி சமூகத்தில் பெரும் கலவரத்தைத் தூண்டுவதையும் நாம் அன்றாடம் காண்கிறோம்.
புனித குர்ஆனின் 49-வது அத்தியாயமான 'சூரத்துல் ஹுஜுராத்', ஒரு மனிதன் இறைவனுடனும், அவனது தூதருடனும் மற்றும் சக மனிதர்களுடனும் எவ்வாறு கண்ணியமாக உறவாட வேண்டும் என்பதைக் கற்றுத்தரும் உன்னத 'ஒழுக்கக் கையேடு'.
நாவைக் கட்டுப்படுத்துதல் - ஆளுமையின் அஸ்திவாரம்
இந்த சூரா முழுமைக்கும் ஒரு பொதுவான இழையை நாம் அவதானிக்க முடியும்: அதுதான் 'நாவைக் கட்டுப்படுத்துதல்'. இதில் சொல்லப்பட்டுள்ள செய்திகளை உறுதிப்படுத்துதல் முதல் புறம் பேசாதிருப்பது வரை அனைத்துமே ஏதோ ஒரு வகையில் நமது பேச்சோடு தொடர்புடையவை.
நாவிற்கும் ஒரு மனிதனின் செயல்பாட்டிற்கும் ஆழமான உளவியல் தொடர்பு உண்டு. இது குறித்து உமர் (ரலி) அவர்களின் ஒரு தத்துவத்தை நாம் இங்கே எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். ஒருமுறை உமர் (ரலி) அவர்கள் ஒரு பணியாளரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் காலம் தாழ்த்தினார்கள். காரணம் கேட்டபோது, "அவர் அதிகம் பேசுகிறார்; அதிகம் பேசுபவர்களிடம் செயல் குறைவாகவே இருக்கும்" என்றார்கள்.
இதையே "நாவு நீண்டால் செயல் குறுகும்" என்ற தத்துவமாக அவர் முன்வைக்கிறார். அதாவது, பேச்சு என்பது பல நேரங்களில் செயலுக்கான மாற்றாகவோ அல்லது ஒரு தற்காப்பு அரணாகவோ பயன்படுத்தப்படுகிறது. நாவை ஆள்பவன் தன் ஆளுமையை ஆள்கிறான். நாவைக் கட்டுப்படுத்தும்போது உள்ளம் அமைதி பெறுகிறது, அந்த அமைதி செயலில் பிரதிபலிக்கிறது.
முதலாவது பாடம்: கண்ணியம் மற்றும் சமூக நாகரீகம்
சூராவின் முதல் ஐந்து வசனங்கள் ஒரு தலைவரிடம் அல்லது இறைத்தூதரிடம் ஒரு விசுவாசி கடைபிடிக்க வேண்டிய உயரிய ஒழுக்கங்களைப் பேசுகின்றன. குறிப்பாக, பேச்சு வழக்கில் இருக்க வேண்டிய கண்ணியத்தை இவை வலியுறுத்துகின்றன. நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாக முந்திக்கொண்டு கருத்துக்களைத் திணிக்காமல் இருப்பதும், அவர்களின் முன்னிலையில் குரலை உயர்த்திப் பேசாமல் இருப்பதும் ஈமானின் அடிப்படைப் பண்புகளாக முன்வைக்கப்படுகின்றன.
"நீங்கள் உணராமலேயே உங்கள் நன்மைகள் அழிந்து போகக்கூடும்."
இந்த எச்சரிக்கை மிகவும் ஆழமானது. இங்கே ஒரு நுணுக்கமான விஷயத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டும். ஹிஜ்ரி ஒன்பதாம் ஆண்டு, 'பனு தமீம்' போன்ற நாடோடி அரபுக் கோத்திரங்கள் (Bedouins) நபி (ஸல்) அவர்களைச் சந்திக்க வந்தனர். அவர்கள் நாகரீகம் தெரியாமல், நபி (ஸல்) அவர்களின் அறைகளுக்குப் பின்னாலிருந்து "யா முஹம்மத்! வெளியே வாருங்கள்!" என்று சத்தமிட்டு அழைத்தனர்.
இவர்களை குர்ஆன் 'பாவிகள்' என்று அழைக்கவில்லை; மாறாக "அறிவற்றவர்கள்" (அதாவது சமூக ஒழுக்கம் தெரியாதவர்கள்) என்று அழைக்கிறது. அவர்களின் பின்னணி மற்றும் போதிய பயிற்சியின்மை காரணமாகவே அவர்கள் அவ்வாறு நடந்துகொண்டனர். அதனால்தான் அந்த வசனத்தின் இறுதியில் அல்லாஹ் "மன்னிப்பவன், நிகரற்ற அன்புடையவன்" (Ghafoorur Raheem) என்ற பண்புகளைக் குறிப்பிடுகிறான். அறியாமையினால் செய்த தவறுகளை அல்லாஹ் மன்னிக்கிறான், ஆனால் அதே சமயம் ஒழுக்கத்தை நோக்கி அவர்களைப் பயிற்றுவிக்கவும் செய்கிறான். மரியாதை என்பது வெறும் சடங்கல்ல, அது உள்ளத்தின் 'தக்வா' அல்லது இறையச்சத்தின் வெளிப்பாடாகும்.
இரண்டாவது பாடம்: 'தபய்யுன்' – செய்திகளைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளுதல்
தவறான செய்திகள் ஒரு சமூகத்தின் அஸ்திவாரத்தையே அசைக்கக் கூடியவை. ஒரு பாவி (ஃபாஸிக்) ஒரு செய்தியைக் கொண்டு வரும்போது அதை உறுதிப்படுத்துவது கட்டாயம். ஆனால், இந்த சூரா 'தபய்யுன்' (Tabayyun) என்ற இன்னும் ஆழமான கருத்தாக்கத்தைப் பேசுகிறது. 'தபய்யுன்' என்பது வெறும் தகவலைச் சரிபார்ப்பது மட்டுமல்ல; அந்தச் செய்தியின் பின்னணி, அதன் சாத்தியக்கூறுகள் மற்றும் சூழலைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்வதாகும்.
ஒரு நம்பிக்கைக்குரிய மனிதர் ஒரு செய்தியைக் கொண்டு வந்தாலும் கூட, அதன் விளைவுகள் தீவிரமானதாக இருக்கும் பட்சத்தில் 'தபய்யுன்' அவசியம். செய்தியைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளாமல் உணர்ச்சிவசப்பட்டு எடுக்கும் முடிவுகள், பின்னர் ஒரு நிரபராதியைத் தண்டிக்கவோ அல்லது சமூகச் சிதைவிற்கோ வழிவகுக்கும். இது பின்னர் ஒரு மனிதனுக்குத் தீராத கவலையையும் 'குற்ற உணர்வையும்' (Guilt) ஏற்படுத்தும். இன்றைய 'போலிச் செய்திகள்' (Fake News) மலிந்துவிட்ட டிஜிட்டல் உலகில், ஒரு தகவலைப் பகிரும் முன் அதைத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளும் இந்தப் பண்பு, ஒரு சமூகப் பாதுகாப்பு அரணாகத் திகழ்கிறது.
மூன்றாவது பாடம்: சமூக நச்சுகளின் சங்கிலித்தொடர்
முஸ்லிம்களுக்கு இடையிலான உறவைச் சீர்குலைக்கும் சில செயல்களை இந்த சூரா மிகக் கடுமையான மொழியில் கண்டிக்கிறது. இது வெறும் தனித்தனிப் பழக்கங்கள் அல்ல, மாறாக ஒன்று இன்னொன்றிற்கு வழிவகுக்கும் ஒரு நச்சுச் சங்கிலி:
- பரிகாசம் மற்றும் பட்டப்பெயர்: ஒருவரை மற்றவர்கள் முன்னிலையில் கிண்டல் செய்வதும் இழிவான பட்டப்பெயரிட்டு அழைப்பதும் உள்ளங்களில் வெறுப்பை விதைக்கின்றன.
- வீண் சந்தேகம்: இதுதான் வீழ்ச்சியின் ஆரம்பம். ஆதாரமற்ற சந்தேகம் ஒரு மனிதனை அடுத்த நிலைக்குத் தள்ளுகிறது.
- உளவு பார்த்தல்: சந்தேகம் கொண்ட ஒருவன், மற்றவரின் குறைகளைத் தேடி உளவு பார்க்கத் தொடங்குகிறான்.
- புறம் பேசுதல்: உளவு பார்த்துக் கண்டுபிடித்த குறைகளை மற்றவர்களிடம் பரப்புவதே புறம் பேசுதல்.
புறம் பேசுவதை குர்ஆன் மிக அருவருப்பான ஒரு செயலோடு ஒப்பிடுகிறது:
"உங்களில் எவராவது தனது இறந்த சகோதரனின் மாமிசத்தைச் சாப்பிடுவதற்கு விரும்புவாரா?"
இந்த உவமையின் மூலம், ஒருவரின் மறைவில் அவரது கண்ணியத்தைச் சிதைப்பது எவ்வளவு கொடியது என்பதை அல்லாஹ் உணர்த்துகிறான். இந்த 'சமூக நச்சுகளை' அகற்றுவதே ஒரு ஆரோக்கியமான உறவிற்கு அடிப்படை.
நான்காவது பாடம்: உலகளாவிய மனிதச் சகோதரத்துவம்
இந்த சூரா மனிதப் படைப்பின் நோக்கத்தைத் தெளிவுபடுத்துகிறது. மனிதர்கள் அனைவரும் ஒரே ஆண் (ஆதம்) மற்றும் பெண்ணிலிருந்தே (ஹவ்வா) படைக்கப்பட்டவர்கள். அவர்களுக்குள் இருக்கும் இனம், குலம், கோத்திரம் போன்ற பிரிவுகள் ஒருவரை ஒருவர் அடையாளம் கண்டு கொள்வதற்கும் (Recognition), புரிந்து கொள்வதற்குமே அன்றி, ஒருவருக்கொருவர் பெருமை அடித்துக் கொள்ளவோ அல்லது தாழ்வாக எண்ணவோ அல்ல.
நிறம் மற்றும் குலத்தைக் கடந்து, மனிதநேயமே அடிப்படை என்பதை இது வலியுறுத்துகிறது. உண்மையான மேன்மை என்பது ஒருவரின் குலத்திலோ மொழியிலோ இல்லை, அது ஒருவரின் இறையச்சத்திலும் (Taqwa) நற்பண்புகளிலுமே தங்கியுள்ளது.
ஐந்தாவது பாடம்: வெறும் சொல்லல்ல ஈமான்
ஈமான் (நம்பிக்கை) என்பது வெறும் நாவினால் சொல்லப்படும் 'இஸ்லாம்' என்ற சொல்லுக்கு அப்பாற்பட்டது. ஹிஜ்ரி ஒன்பதாம் ஆண்டு, 'பனு அஸத்' (Banu Asad) என்ற கோத்திரத்தினர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நாங்கள் உங்களுடன் போரிடாமல் சுலபமாக இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டோம், இது நாங்கள் உங்களுக்குச் செய்த உபகாரம்" என்ற தொனியில் பெருமையாகப் பேசினர்.
அவர்களின் இந்த நாவினால் சொல்லப்பட்ட 'ஈமானை' அல்லாஹ் திருத்துகிறான். "நீங்கள் ஈமான் கொண்டுவிட்டதாகச் சொல்லாதீர்கள், கட்டுப்பட்டோம் (இஸ்லாத்தை ஏற்றோம்) என்று சொல்லுங்கள்" என குர்ஆன் தெளிவுபடுத்துகிறது. ஏனெனில் ஈமான் என்பது உள்ளத்தில் நுழைய வேண்டிய ஒன்று. உண்மையான ஈமானின் அடையாளங்கள்:
- அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் முழுமையாக நம்பி, எவ்விதச் சந்தேகமும் (Shak) கொள்ளாமல் இருப்பது.
- தங்களின் உயிர் மற்றும் பொருளால் இறைவழியில் அர்ப்பணிப்புடன் பாடுபடுவது.
நாவினால் சொல்லும் 'இஸ்லாம்' என்பது உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து வரும் செயல்பாடாக மாறும்போதுதான் அல்லாஹ்வுடனான உறவு உண்மையானதாக அமையும்.
மாற்றத்திற்கான அறைகூவல்
சூரத்துல் ஹுஜுராத் என்பது ஒரு நாகரீகமான சமூகத்தை உருவாக்குவதற்கான அடிப்படைப் பாடமாகும். நமது நாவால் ஏற்படும் சிறிய தவறுகள் கூட நமது வாழ்நாள் நன்மைகளையே அழித்துவிடும் அபாயம் கொண்டவை. செய்திகளைத் தெளிவுபடுத்துவதும் (Tabayyun), பிறரின் கண்ணியத்தைப் பேணுவதும், 'ஈமான்' எனும் அக மாற்றத்தை நோக்கிப் பயணிப்பதும் இன்றைய காலத்தின் கட்டாயத் தேவைகளாகும்.
நமது நாவைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் நமது குடும்ப மற்றும் சமூகப் பிரச்சனைகளில் பாதியைத் தீர்க்க முடியும் என்றால், அதைச் செய்ய நாம் ஏன் இன்னும் தயங்க வேண்டும்? நம் பேச்சைச் சீரமைப்போம்; அது நம் வாழ்வையே சீரமைக்கும்!
Social Impacts
Recognized nationally for progressive steps towards education and social harmony.
The book titled "Does Al Quran Encourage Violence" by Ustad M.A.M. Mansoor (Nallemi) published by Mishkath Research Institute (First publication, 2019 September) should be made compulsory to be used in the teaching of the holy Quran to Muslim children in the country.
Presidential Commission of Inquiry
The COI also noted a book by Ustad M.A.M. Mansoor (Nalimi), of Mishkath Research Institute titled "Does Al Quo'ran Encourage Violence" as a very progressive step taken by an individual to suppress Islam religious extremists' ideologies inculcating in hearts and minds of innocent Muslim children. The book... gives an insightful understanding about certain verse of Holy Quran as only applied in then war situation where Nabi Mohammed was involved in for long years (eg,. Jihad-holy war). ACJU endorsed this and stated Muslims of Sri Lanka cannot wage wars against any community and kill innocent people in the name of Islam. Suicide is in fact haram according to Holy Qur'an. Many Muslim politicians endorsed this position.
Presidential Commission of Inquiry